سردبیر روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
امروز دیگر تردیدی وجود ندارد که بحران انرژی و آلودگی هوا، دو چالش درهمتنیده اقتصاد و زندگی شهری در کشورمان بهشمار میروند. رشد مصرف سوخت، افزایش هزینههای تامین بنزین، تشدید ناترازی انرژی و آلودگی کلانشهرها نشان میدهد که ادامه مسیر گذشته نه ممکن است و نه منطقی. درچنین شرایطی، هر سیاستی که بتواند مصرف سوختهای فسیلی را کاهش دهد، باید به یکی از اولویتهای راهبردی کشور تبدیل شود. توسعه موتورسیکلتهای برقی، یکی از همین سیاستهاست؛ راهکاری که شاید در نگاه نخست کوچک بهنظر برسد، اما در مقیاس ملی میتواند آثار قابل توجهی بر اقتصاد انرژی و کیفیت زندگی شهروندان داشته باشد.
موتورسیکلتها امروز بخش جداییناپذیر حملونقل شهری هستند. میلیونها نفر از این وسیلهنقلیه برای تردد روزانه، حمل کالا، خدمات پستی و کسبوکارهای اینترنتی استفاده میکنند. همین گستردگی استفاده، باعث شده سهم این وسیلهنقلیه در مصرف سوخت و تولید آلایندهها نیز قابل توجه باشد. هر موتورسیکلت بنزینی که سالها در خیابانهای شهر تردد میکند، نه تنها مصرفکننده سوخت فسیلی است، بلکه در بسیاری از موارد بهدلیل فناوری قدیمی، آلایندگی بیشتری نسبت به خودروهای جدید تولید میکند.
حرکت به سمت برقیسازی این ناوگان، میتواند بخشی از فشار وارد بر مصرف بنزین را کاهش دهد. شاید جایگزینی یک یا چند هزار دستگاه موتورسیکلت اثر چشمگیری نداشته باشد، اما زمانی که این تغییر در مقیاس صدها هزار یا میلیونها دستگاه رخ دهد، صرفهجویی در مصرف سوخت و کاهش هزینههای تامین انرژی به دستاوردی ملی تبدیل خواهد شد. این همان نگاهی است که بسیاری از کشورهای جهان در سالهای اخیر دنبال کردهاند؛ کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی از مسیر توسعه حملونقل برقی.
در کنار موضوع انرژی، نباید از آثار زیستمحیطی این تحول غافل شد. آلودگی هوا سالهاست به یکی از مهمترین دغدغههای شهروندان ساکن در کلانشهرها تبدیل شده است. اگرچه عوامل متعددی در این بحران نقش دارند، اما کاهش انتشار آلایندهها از ناوگان حملونقل سبک میتواند بخشی از راهحل باشد. موتورسیکلتهای برقی با حذف آلایندگی اگزوز، کاهش آلودگی صوتی و بهبود کیفیت هوای شهری، میتوانند سهم موثری در سالمتر شدن محیط زندگی شهروندان داشته باشند.
البته توسعه این فناوری تنها با تولید محصول محقق نمیشود. تجربه کشورهای موفق نشان داده است که برقیسازی حملونقل نیازمند یک بسته کامل از سیاستهای حمایتی است. توسعه زیرساختهای شارژ، ارائه تسهیلات خرید، حمایت از تولید داخلی، کاهش هزینه باتری، ایجاد خدمات پس از فروش و بازیافت اصولی باتریها، حلقههایی هستند که باید همزمان تکمیل شوند. اگر هر یک از این حلقهها نادیده گرفته شود، استقبال بازار نیز محدود خواهد ماند.
در این میان، نقش خودروسازان و موتورسیکلتسازان نیز تعیینکننده است. صنعت نمیتواند تنها منتظر سیاستهای دولت بماند. سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، ارتقای کیفیت محصولات، افزایش پیمایش، بهبود ایمنی و کاهش قیمت تمامشده، اقداماتی است که باید از سوی تولیدکنندگان با جدیت دنبال شود. آینده صنعت حملونقل، آیندهای برقی است و هر تولیدکنندهای که امروز برای آن برنامهریزی نکند، فردا در رقابت بازار عقب خواهد ماند.
دولت نیز باید نگاه خود را از حمایتهای مقطعی فراتر ببرد. برقیسازی ناوگان موتورسیکلت نباید صرفا یک پروژه زیستمحیطی تلقی شود؛ این اقدام، بخشی از راهبرد مدیریت انرژی، کاهش مصرف بنزین، بهبود امنیت انرژی و ارتقای سلامت عمومی کشور است. هر ریالی که امروز برای توسعه این بخش سرمایهگذاری شود، میتواند در آینده از هزینههای سنگین تامین سوخت، درمان بیماریهای ناشی از آلودگی هوا و خسارتهای زیستمحیطی بکاهد.
واقعیت این است که حل بحران انرژی و آلودگی هوا با یک تصمیم بزرگ امکانپذیر نیست؛ بلکه به مجموعهای از تصمیمهای درست و مستمر نیاز دارد. توسعه موتورسیکلتهای برقی یکی از همین تصمیمهاست؛ تصمیمی که اگر با برنامهریزی دقیق، حمایت هدفمند و مشارکت صنعت همراه شود، میتواند گامی موثر در مسیر ساخت شهری پاکتر، اقتصادی کارآمدتر و آیندهای پایدارتر برای ایران باشد.
